Finale kampioenschap M&RB: Carmen Tromp ziet het als een check

Carmen Tromp doet mee aan het Manege & Ruiter Bond kampioenschap om ‘te checken of ik het nog kan’. Inmiddels zit ze in de finale, dus deze amazone kan het zeker nog. “Ik was benieuwd hoe ik er voor zou staan qua punten.”

Carmens verhaal

Carmen is 17 jaar en rijdt paard sinds haar 14de. In het begin een tijdje op een andere manege, maar nu alweer een aantal jaren bij manege Hoeve Versteeg. “Van kleins af aan wilde ik al op paardrijles. Eerst werd dit tegengehouden door mijn ouders, maar toen ik naar de middelbare school ging mocht ik op paardrijden. Ik vind het heel mooi dat een paard voor je wilt werken en dat paardrijden altijd weer anders is, omdat je met dieren werkt.” Carmen is enthousiast over de manege waar ze rijdt: “Manege Hoeve Versteeg is een kleinschalige manege. We hebben echt een vast clubje, dat is altijd heel gezellig. Je bent er altijd welkom.”

Valentino

Alle proefjes reed Carmen met het paard Valentino. “Ik rijd best veel op Valentino, hij is heel lief en wil graag voor je werken. Maar er zit ook wel uitdaging in, het is totaal geen sloom manegepaard. Hij doet niet standaard zijn ding, om het zo te zeggen.” In de toekomst hoopt Carmen wel een eigen paard te kopen. “Ik ben vooral van het recreatief rijden met af en toe een wedstrijdje. Ik heb niet echt duidelijke toekomstplannen, maar ooit hoop ik wel een eigen paard te hebben.”

De wedstrijd

Carmen deed mee aan het Manege & Ruiter Bond kampioenschap op niveau 2. “Ik rijd wel vaker wedstrijden, maar nu had ik dat al een tijdje niet meer gedaan. Ik was benieuwd hoe ik er voor zou staan qua punten, dus ik deed vooral mee aan het kampioenschap als check voor mezelf.” Carmen had niet verwacht dat het goed zou gaan, maar toch zit ze in de finale. Die heeft ze inmiddels ook al gereden. “Voor mijn gevoel ging de finale best wel slecht, dus ik ben heel benieuwd naar de uitkomst en de punten.” Op die punten moet ze nog even wachten, want de uitslag wordt 12 maart bekend gemaakt.

Zonder publiek

Tijdens de finale (en de voorgaande proefjes) was er geen publiek of jury aanwezig. Carmen vertelt over haar ervaring hiermee: “Aan de ene kant is het jammer dat er geen publiek bij is, maar aan de andere kant geeft dat mij ook wel een soort rust. Ik had ook niet echt een wedstrijdgevoel, maar dat vond ik juist fijn. Ik had daardoor geen zenuwen, ik kon gewoon mijn ding doen. Ik dacht: ik zie wel waar het schip strandt.”

Tekst: Lydia Hagen

Foto’s: Carmen Tromp (privébezit)