Quinn Wonneberg: “Bij voltige werk je er samen aan om het hoogst haalbare te halen”

Quinn Wonneberg (19) begon als turnster, maar was na een proefles voltige verkocht aan deze sport. Inmiddels heeft Quinn met het Nederlandse juniorenteam al meegedaan aan verschillende WK’s en EK’s. “Het was voor mij echt een droom om daar aan deel te nemen.”

Van turnen naar voltige

Quinn doet al zo’n 10 jaar aan voltige. “Ik zat al een aantal jaar op turnen. Via via kreeg ik door dat voltige misschien wel wat voor mij was. Paardrijden had ik ondertussen wel een beetje geleerd op de pony’s van mijn nichtjes, maar echt op paardrijles wilde ik niet. Ik heb me toen gelijk ingeschreven voor een proefles voltige en dat vond ik het echt geweldig. Ik kwam op een wachtlijst en na ongeveer een half jaar kon ik beginnen.”

De sport voltige

“Voltige is acrobatiek op een galopperend paard. Het is bij voltige heel belangrijk dat de voltigeur zich aanpast aan het paard en niet andersom. De oefeningen moeten uitgevoerd worden zonder dat het paard er last van heeft. Je kan voltigeren als solo, duo of in een team. Een team bestaat uit 4,6 of 7 voltigeurs, in de hogere klassen voltigeer je altijd in een groep van 6 mensen. Anders dan bij andere paardensporten telt het paard maar voor 25% mee tijdens wedstrijden en draait het dus meer om de voltigeur.”

Het voltigepaard

Niet elk paard is geschikt voor voltige. Quinn vertelt: “Het allerbelangrijkste bij een voltigepaard is dat het paard een vlakke galop heeft. Verder is het ook belangrijk dat het paard accepteert wat er op zijn rug gebeurd. Voor een ervaren team is het vaak verstandig om een groot en sterk paard te gebruiken. Een haflinger is dan bijvoorbeeld niet heel verstandig, maar die is wel geschikt voor een team met kleinere kinderen. Het ras maakt niet heel veel uit, ik heb daar ook niet zo veel verstand van. Op onze manege hebben we voornamelijk Oldenburgers, maar ook een KWPN’er waar we op voltigeren. Die paarden zijn stevig, sterk en hebben een lief karakter. Het witte paard op de foto hebben we tijdens het EK in Hongarije geleend van een ander team, omdat ons eigen voltigepaard een blessure had opgelopen. We konden maar twee keer met dit paard trainen, dus het was pittig om zo een wedstrijd te starten.”

Training

Quinn heeft twee keer in de week voltigetraining. “Op maandag en vrijdag heb ik altijd voltigetraining. We beginnen met het poetsen en opzadelen van de paarden (meestal 2), daarna beginnen we met het doorspreken van de training en kan iedereen aan de slag met de warming-up (-+20 min). Alle oefeningen die we op het paard doen, oefenen we eerst op een houten paard: de ton. Tijdens een training oefenen we zowel de plicht als de kür. Als de training is afgelopen zorgen we met z’n allen voor het paard en dan is het tijd om weer naar huis te gaan.”

Wedstrijden

Quinn heeft al aan heel wat wedstrijden meegedaan. “Op een wedstrijd heb je twee onderdelen die je moet laten zien; de verplichte oefeningen en de kür. Voor iedereen zijn de verplichte oefeningen hetzelfde, namelijk de opsprong, vrije zit, vlag, molen, schaar, staan, flanken en de afsprong. Voor elke oefening krijg je een cijfer van 0 tot 10. Tijdens de wedstrijd mogen er maximaal 3 voltigeurs op het paard zitten. De kür mag maximaal 4 minuten duren voor een team, 2 minuten voor een duo en 1 minuut als solo. Voor de verplichte oefeningen krijg je per persoon in het team een minuut. De niveaus zijn hetzelfde als met normaal paardrijden, namelijk BB, B, L, M, Z en ZZ. Tijdens de verplichte oefeningen wordt iedereen individueel beoordeeld. De cijfers van de verplichte oefeningen, de kür en het paard samen zorgen voor het eindcijfer. De kür mag je als team zelf samenstellen. Meestal pas je de kür na elk seizoen aan met andere en soms ook moeilijkere elementen.”

Mooiste ervaring

“De mooiste herinneringen zijn voor mij de deelname aan het EK in Kaposvár, Hongarije en het WK in Ermelo. Samen met het Nederlands juniorenteam heb ik hier in 2018 (EK) en 2019 (WK) aan deelgenomen. Dat was echt een droom voor mij. In 2017 heb ik deelgenomen aan een selectietraining voor het Nederlandse juniorenteam. Tijdens deze training werd voornamelijk gelet op hoe snel je alle tips die je krijgt opneemt. Samen met nog zeven andere meiden ben ik toen geselecteerd voor het Nederlandse team. Vanaf dat moment ben ik enorm gegroeid in deze sport. Tijdens mijn twee jaren in het Nederlands juniorenteam heb ik zeven keer deelgenomen aan internationale wedstrijden, in Ermelo, Frankrijk, Duitsland en Hongarije. Ik vind het allerleukste aan voltige dat je altijd kan blijven groeien en dat je (letterlijk) op elkaar kan bouwen. Je werkt er samen aan om het hoogst haalbare te halen. Iedereen traint met passie en dat vind ik er zo fijn aan. Wanneer je even niet zo gemotiveerd bent helpen je teamgenoten je er weer bovenop.”

Voltige in Nederland

In Nederland is voltige een nog redelijk onbekende sport. Dat is jammer, vindt Quinn. “In Nederland zijn de wedstrijden niet heel groot, vergeleken met andere landen. Daar duren wedstrijden soms een heel weekend, terwijl je in Nederland binnen een halve dag weer klaar bent. Bij verenigingen zijn lange wachtrijen voor de voltigelessen, waardoor de sport ook maar moeilijk kan groeien. Daarnaast zijn er ook een beperkt aantal verenigingen in Nederland.

Tips van Quinn

Ten slotte geeft Quinn nog wat tips. “Als je echt goed willen worden in voltige, ga dan op zoek naar een vereniging. Als je wilt groeien kan je het beste naar een wat grotere vereniging gaan, die ook veel op wedstrijden te zien zijn. Ook zou ik aanraden om naar veel trainingsdagen of -kampen te gaan, daar ontmoet je mensen van andere verenigingen, die je ook weer tegenkomt op wedstrijden. Een trainingsdag is super leerzaam en ook nog eens heel gezellig.” Quinn is te volgen op Instagram onder de namen @quinnwonneberg en @thedutchvaulter. Op het tweede account laat ze haar ‘voltige-fails’ zien. “Ik zie de fails als iets positiefs, waar je veel van kan leren.” Ook heeft ze een Youtubekanaal (Quinn Wonneberg) waar haar kürs op te zien zijn.

Ook op jouw manege

Op heel veel maneges worden ook voltigelessen gegeven. Een leuke manier om ‘anders met een paard of pony om te gaan’. Wil jij ook voltigeles? Vraag naar de mogelijkheden bij jouw manege!

Tekst: Lydia Hagen voor Manegeruiter

Foto’s: Quinn Wonneberg (privebezit)