‘Back in time’ naar die mooie ponytijd

Wie weet het nog: de tijd dat je als kind zo heerlijk onbezorgd met een pony of paard omging? Het was de tijd dat je liefde voor paarden liet merken in grote posters over de hele slaapkamermuur of roze paardenspulletjes. Je had een lievelingspony die regelmatig een uitgebreide ‘schoonheidsbehandeling’ kreeg.

Herinneringen

Voor volwassen ruiters is er veel veranderd zo door de jaren heen. Je groeit uit je Penny-tijd en dat kan soms juist positief zijn, maar dat soms voel je jezelf toch flink ‘ouder’. Daarom is het misschien tijd voor een kleine ‘back in time’ naar de dingen die we als kind met de pony deden (en een beetje stiekem best wel missen).

Amazonezit

Rijden in dameszit ofwel amazonezit was het toppunt van lol aan het einde van een les of training. Met twee benen aan een kant van het zadel was meestal de perfecte zit om sierlijk van het zadel te glijden, maar er was niets leukers dan dat!

Losse handen

Een perfecte manier om je balans te testen. Die trouwens in negen van de tien gevallen toch echt niet goed genoeg bleek voor die overenthousiaste pony die al bokkend met jou door de bak ging.

Gewoon weer opstappen

Die keren dat je van een pony bent gestuiterd kan je je waarschijnlijk nog goed herinneren en vooral dat je dan lachend weer opstond, het zand van je kleding klopte en gewoon weer opstapte. Dat je daarna nog zeker drie keer gelanceerd werd, kon je niets schelen. Als volwassene staat een val gelijk aan kneuzingen en drie weken spierpijn. Dat is dan ook de reden waarom er nu álles aan gedaan wordt om in het zadel te blijven.

Zelf ‘paardje spelen’

Waar we de energie vandaan haalden om na een ritje zelf nog over een eigen gemaakt parcours te springen, blijft een raadsel.

Vaak op stal

Rijden, poetsen, uitmesten, knuffelen en dan alles nog eens herhalen. Na school, in het weekend en een groot deel van de vakanties. Mooi was die tijd dat je iedere vrije minuut die je had op stal kon doorbrengen, zonder iets beters gepland te hebben. Iets wat we (noodgedwongen) nog wel eens doen, maar helaas altijd met andere verplichtingen en verantwoordelijkheden in gedachten.

Springen

In ieder object eigenlijk wel een hindernisje zien. Een boomstam, tafeltje, bankje, je kleine broertje of zusje… Het maakte niets uit, als je er maar overheen kon springen.

Groomen

De wedstrijdpony mooi maken met een paar knotjes wit sjabrak was toch veel te saai? Jij kwam de ring binnen met een pony versierd met strikjes, bling bling en nog veel spektakel. Best jammer dat je als volwassene toch nét iets anders wordt aangekeken als je nu hiermee voor de jury verschijnt…

Elke outfit

Korte broek, rok of (op warme dagen) zelfs een bikini: waarom die korte tijd na school nog de tijd met pony verspillen door eerst nog thuis om te kleden? Iets waar je moeder vast blij mee was als je goede kleding wéér onder de gras-, modder- en mestvlekken zat.

Cowboy

Geen zadel en/of hoofdstel, met alleen een halstertouw om de nek op de pony, of zelfs meerdere pony’s van de wei naar stal brengen. Kortom: een handigheid waar een cowboy jaloers op zou zijn. Nu zou je dat in nog geen duizend jaar meer gaan proberen.

Dit missen we misschien nog wel het meest

Dat in die tijd paardrijden gewoon ook écht paardrijden in de puurste vorm was. Dat je ondanks alle tegenslagen, elke dag weer even vrolijk op stal verscheen. Dat ‘angst’ nog niet echt een dingetje was en plezier en passie je allergrootste stimulans was.

Een tijd is die ervoor heeft gezorgd dat liefde voor paarden, ook nu nog, onvoorwaardelijk is en áltijd zal blijven.

Bron: Horse&Hound / Hoefslag

Foto: M. Rongen