Ouders: sponsors, grooms en grootste fans

Het is altijd fijn, en uiteraard ook vaak noodzakelijk, de belangstelling en hulp van ouders voor hun kinderen die paardrijden. Laten we die vaders en moeders eens een keer onder de loep nemen (met een klein beetje humor).

Ze zijn dan meestal wel de grootste sponsor maar niet álle vaders van jonge ruiters/amazones weten veel over de sport/hobby van hun kinderen. Laten we eerlijk zijn: als vader zelf een paardensporter is, is de kans vele malen groter dat hij echt veel hierover weet.

Moeders lijken het allemaal wat sneller oppikken: de klassen, afdelingen, de regeltjes en weten wie de concurrenten zijn. Er zijn zelfs vaders die (op afstand) nauwelijks het eigen kind met paard herkennen tijdens een wedstrijd. Uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd. Laten we dan maar eens kijken waarom vaders dan tóch van onschatbare waarde voor het meedoen aan wedstrijden zijn.

De weg naar de wedstrijd

Mannen lijken heel goed te zijn met het opvolgen van aanwijzingen. Ze raken niet in paniek, zelfs als ze een verkeerde afslag nemen. De meeste vrouwen zouden dit wél doen. Natuurlijk weet jij het adres van de wedstrijd wel zelf, maar als je al nerveus bent over het behalen van een volgende klasse, wil je dan echt die spanning ook nog erbij? Het is veel leuker als je ontspannen achterover kunt leunen en het rijden gewoon aan je vader kunt overlaten.

Foto’s en video’s

Fotocamera’s of videocamera’s, deze technische speeltjes gebruiken vaders graag. Niet alleen hebben ze vaak de apparatuur, ze zijn meestal ook vrij goed in het gebruik ervan. Dat is handig als je een foto vooraf bij de stal wil of iemand die jouw proef op video vast kan leggen. Tip: zorg ervoor dat een vriend(in) naast je vader zit die wijst welke combinatie jij bent als je in de ring komt. Het zou zo maar eens kunnen dat je, in het ergste geval, eindigt met een video van een andere ruiter op een voskleurig paard, met vaders’ excuus: ‘Vos dat is toch óók bruin?’

Sterk

Soms is een sterke man erbij toch wel fijn. Als je probeert een fles hoefolie of een blik met leervet open te maken of die singel een gaatje strakker te krijgen, vader is er geweldig in, een reddende engel. Bovendien is hij over het algemeen enthousiast over zaken zoals als het losmaken van verroeste bouten, een klus die hij tenminste begrijpt in het voor hem vrij onbekende wereldje, zoals de concours-wereld!

Je moeder

Ben jij nerveus voor een concours? Vermenigvuldig dat met vijftien en dan weet je pas hoe zenuwachtig je moeder is. Vader heeft minder spanning en heeft ook meer ervaring in het kalmeren van je moeder. Hij kan haar vriendelijk maar dringend de weg wijzen naar de tribune voordat jij aan je proef begint, in plaats van dat ze staat te frutselen aan je haren en je laarzen nóg eens wil poetsen.

Blij

Als je plotseling een speld, elastiekje, poetsdoekje of hoevenkrabber nodig hebt en je vader tovert er een uit een van zijn vele zakken, kun je daar heel blij van worden. Geen probleem. Paardenkam, borstel? Zelfs die heeft hij meestal ook.

Vader is niet dom, helemáál niet zelfs, maar hij heeft over het algemeen een meer onverschillige en ontspannen kijk op alles dan moeder. Een groot deel van de tijd weet hij nu eenmaal niet precies waar hij naar moet kijken. Dit kan wel eens irritant zijn als je vraagt hoe de stelling was of die tweede uitgestrekte draf maar dat is minder erg als je er eigenlijk een beetje een rommeltje van hebt gemaakt. Moeder zal je meteen vertellen dat je in de verkeerde galop zat. Zelfs als je de proef helemaal andersom reed, zal vader nog steeds zeggen dat het geweldig was.

Grootste fan

Laten we moeders zeker niet vergeten die hun kinderen helpen hun dromen te waar te maken. Ze mogen ook wel eens in het zonnetje worden gezet. Je moeder is beslist je grootste fan! Ze verruilt haar nagellak vaak voor hoefolie. Ze ruikt geregeld naar vliegenspray, vachtglans en hooi. Ze besteedt meer aan jouw rijlaarzen dan aan haar eigen schoenen. Ze staat op om 5 uur, zodat jij tot 6 kan slapen zodat je uitgerust op wedstrijd kan. Ze vindt je verloren startnummer, je verloren zweepje, je verloren handschoen. Ze is verbannen (door jou of je vader) naar de tribune waar ze haar adem inhoudt. Ze is net zo trots op een oranje als op een roze of zelfs géén rozet. Ze vangt je op, droogt je tranen als het niet ging zoals jij hoopte. Ze is er niet zómaar want ze staat elke stap achter jou (al is dat soms iets té dichtbij voor jouw gevoel).

Humor

Vaders en moeders zien jou altijd als winnaar, zelfs als het helemaal fout ging. Als je geen rozet wint, zeggen ze meestal dat het niets uitmaakt, wat ervoor zorgt dat jij ook écht dat gevoel krijgt. En met een beetje humor erbij wordt het allemaal nog een stuk gezelliger en leuker!

Bron: wideopenpets/thehorseaholic

Foto: Istock