Paarden geven vaak zelf de ‘gouden’ tip

Op facebook Manegeruiter werd de vraag gesteld of iemand een ‘gouden tip’ had met betrekking tot paardrijden. De reactie van Willianne van Beek is best bijzonder.

Terug naar begin

Voor haar verhaal moeten we eerst even terug naar het begin. Hoe raakte ze besmet met het paardenvirus? Ze was rond de 10 jaar en een onzeker meisje die zichzelf lelijk en dik vond. Op school werd ze niet echt gepest maar ook niet echt gezien. Het was in die tijd dat een klasgenootje, met wie ze wel eens speelde, een eigen paard kreeg, de fjord Gonnie.

Na schooltijd mocht ze mee om hem te zien. Geweldig vond ze hem. Thuis vonden ze dat onbegrijpelijk want niemand had iets met paarden.

Ze woonde in Katwijk aan Zee, vlak bij het strand en op een dag mocht ze op Gonnie rijden in de duinen. Haar vriendinnetje vertelde haar hoe ze moest lichtrijden in draf. En het gaf een machtig gevoel dat een groot paard (dat vond ze toen) deed wat zij wilde. Bang was ze totaal niet!

Thuis begon Willianne te zeuren dat ze op paardrijles wilde, echter haar ouders vonden dat veel te duur, vanwege de gezinsgrootte. Maar voor haar verjaardag kreeg ze toch een tien rittenkaart van de plaatselijke manege. Zonder echt te kunnen rijden ging ze mee op strandrit. Dit was de eerste ervaring dat het ook mis kan gaan want rijdend door de branding, darmen zo ongeveer door keel naar buiten komend omdat ze niet kon lichtrijden, belandde ze in het water en ging het paard er vandoor.

Later

‘Later als ik zelf geld heb, ga ik op paardrijden’ nam ze zichzelf voor!
Dat moment duurde nog een hele tijd. Ze trouwde en verhuisde naar het midden van het land.

Toen kocht een collega een paard voor haar dochter, No Limit, een mooi, betrouwbaar paard waarmee ze privélessen mocht nemen.  Dit paard gaf veel liefde en vertrouwen en ze leerde alle basisbeginselen van paardrijden. Helaas moest No Limit, vanwege verhuizing, verkocht worden. Willianne kon haar niet kopen want bij een eigen paard komen soms veel onvoorziene kosten en je moet goed bedenken of je dat kan betalen.

Omdat ze het zonde vond te stoppen, ging ze op zoek naar een manege en ontdekte tijdens haar zoektocht dat paarden, net als mensen, hele verschillende karakters hebben. Vaak had ze bij binnenkomst direct een klik met een paard of juist helemaal niet. Er zijn maneges waar je wekelijks op hetzelfde paard lest en op andere maneges is het steeds een ander.
Na wat omzwervingen vond ze haar plekje en de eerste ervaring was met Kasper. Als je te ver naar voren zat in het zadel deed hij zijn trucje: voorwaarts, halt en dan via de glijbaan naar beneden! Ze leerde van hem om het gedrag te voorspellen door zijn lichaamshouding te voelen en op zijn orenspel te letten. Dat was genieten.

Spanning

Als je al wat ouder bent wanneer je begint met paardrijden, ben je wat sneller bang om te vallen. Zo volgden er nog meerdere paarden met ‘gebruiksaanwijzingen’.  Amulet, die altijd apen en beren op de weg ziet waarvan hij dan schrikt maar de ruiter vaak nog harder schrikt. Of niet langs letter A durven (angst van amazone) omdat er een (vaak halfopen) deur is. In de buurt van de A komt er al spanning met alle bijkomende angsten. Het resultaat: Amulet voelt die spanning en vindt het zelf vervolgens ook precies dáár weer heel spannend.
Willianne haar ogen werden geopend toen ze een keer naar een beginnersles op Amulet keek. Ze dacht bij zichzelf: let op wat hij bij de A gaat doen. Totaal niets! Deze beginner was niet op de hoogte van stress bij de A en had daar dus ook geen extra spanning.

Aan de buitenkant niet meer zo zichtbaar, van binnen is de amazone nog steeds onzeker, maar is van mening dat je paardrijden voor jezelf moet doen sámen met het paard. Concentreren gaat niet lukken als je steeds denkt aan wat een ander ervan vindt!

Duidelijkheid

Echt vertrouwen kreeg ze van het paard Anista die nooit een vlieg kwaad deed. Tijdens een buitenrit met een groep schrokken de voorste paarden en gingen er even tussenuit. Plotseling reed ze met Anista voorop en het lukte om haar bij zich te houden. Dat gaf op dat moment een heel zeker gevoel. Ze had gehandeld zonder na te denken. Paarden vragen alleen om duidelijkheid en als jij niet weet wat je wil dan weten zij het ook niet.
Een goed voorbeeld is springen, het paard zal sneller weigeren voor de hindernis als jij er geen vertrouwen in hebt dat je er samen overheen komt.

Onze edele viervoeters kun je niet bedriegen door je ánders voor te doen, ze zullen altijd je lichaamstaal en je gevoel van binnenuit spiegelen. Geef hen vertrouwen en je komt nooit bedrogen uit!

Inmiddels is Willianne zelf moeder en heeft het paardenvirus doorgeven aan haar dochters. De tips die ze zelf kreeg van de paarden, zal ze ook met hen delen. Ze merkt wel op dat het paardrijden zich anders ontwikkelt als je al van jongs af aan rijdt.

Bron: Manegeruiter/Willianne van Beek

Foto: privé Willianne van Beek