Paarden gingen van drie naar één teen!

De hoef van een paard was niet altijd zoals hij nu is. De voorouders van het paard hadden drie tenen aan iedere voet. De voet is geëvolueerd van drie naar één teen, de hoef.

De tenen zijn ondertussen geoptimaliseerd om voor meer uithoudingsvermogen te zorgen, niet voor meer snelheid. Dit komt ook door de manier waarop wij mensen altijd met paarden omgingen.

Middelste

Bij zowel paarden, ezels én zebra’s nam de middelste teen de functie van de hele voet over. Een paard loopt nu dus eigenlijk op zijn middelste teen! Het dier met de hoef heeft het overleefd, en niet het dier met drie tenen. Daarom wordt het paard van tegenwoordig gezien als superieur evolutionair resultaat.

Mensen

Ons idee van de evolutie van paarden is waarschijnlijk wel beïnvloed door onze eigen geschiedenis met paarden. Paarden werden de laatste 5000 jaar vooral gebruikt om lange afstanden mee af te leggen, en niet om op de renbaan te racen. Daarvoor was het dus makkelijker om op enkel de hoef te lopen.

‘Springvoet’

Voordat paarden van drie naar één teen gingen, kregen ze een ‘springvoet’. Deze zorgt voor elastische energie in de pezen tijdens de voortbeweging. De evolutie viel samen met de verspreiding van graslanden, ongeveer 20 miljoen jaar geleden. De paarden met de springvoeten verspreidden zich snel over Noord-Amerika, waar zij vandaan komen. Zij waren net zo divers als antilopen nu in Afrika zijn.

Upgrade

Misschien was het verliezen van de zijtenen wel het gevolg van het upgraden van de middelste teen. Doordat deze teen zo goed was, waren de andere tenen helemaal niet meer nodig!

 

Bron: Horsetalk  / CAP

Foto: Archieffoto