Waarom staan paarden op rust?

Paarden hebben een bijzondere eigenschap: ze kunnen staand slapen. Als een paard wil ontspannen gaat hij op ‘rust’ staan. Maar wat is dat en hoe kunnen paarden staand uitrusten?

Slapen

Paarden hebben eigenlijk niet veel slaap nodig. Het meeste rusten ze staand uit. Volwassen paarden liggen maximaal 2 tot 3 uurtjes te slapen. En meestal is deze slaap ook nog opgedeeld in verschillende momenten. Over het algemeen ligt een paard niet langer dan 20 tot 30 minuutjes achter elkaar.

Waarom rusten paarden staand uit?

In het wild moeten paarden altijd alert zijn op roofdieren. Als ze dan gaan liggen om te slapen, komen ze nooit op tijd weg als er een roofdier aan komt gesprint. Daarom hebben  paarden een mechanisme dat zorgt dat ze ook staand kunnen rusten. Superhandig.

Op rust

Als een paard op rust staat heeft hij zijn gewicht maar over drie benen verdeeld. Een van de achterbenen is dan gebogen. Nu raakt alleen het puntje van zijn hoef nog de grond en zijn heup zakt hierbij ontspannen. Om de zoveel tijd wisselt het paard van gebogen been. Zo ontziet hij om de beurt zijn achterbenen van zijn lichaamsgewicht.

Spanzaagmechanisme

De achterbenen van het paard werken door middel van het zogenoemde spanzaagmechanisme. Dit houdt in dat als het paard de knie van zijn achterbeen buigt het spronggewricht ook buigt. Deze zijn feitelijk aan elkaar verbonden.

Vasthaken

Bij rust kan het paard door gebruik te maken van het spanzaagmechanisme zijn been vergrendelen. Hij haakt zijn achterbeen vast waardoor beweging in knie en spronggewricht onmogelijk worden. Het gewicht van het paard wordt dan geheel door de botten gedragen. Er is nu geen spierkracht meer nodig. Hierdoor kost staan veel minder energie en kan hij weer bijtanken.

Dagdromen

Als het paard staand slaapt, kost hem dit dus geen spierkracht. Maar hij kan niet geheel wegzakken. Alhoewel de pezen, banden en de botten het paard grotendeels stabiel houden, moet hij zich wel nog bewust zijn dat hij staat. Hij is als het ware alleen maar even aan het dutten en dagdromen.

 

Tekst: Dominique Buitink voor Manegeruiter
Foto: Istockphoto.com