Anouk van de Laar: “Je paard zelf zadelmak maken zorgt voor wederzijds vertrouwen”

Anouk van de Laar (23) is al zo’n vier jaar eigenaresse van haflinger Wander. Ze kocht de ruin toen hij vier weken oud was en maakte hem zelf zadelmak. “Mijn mindset was: als het vertrouwen er is, dan komt het wel goed.”

Anouk en Wander

Anouk rijdt al paard sinds haar zesde. “Ik heb Wander gekocht op 8 mei 2017. Ik ben fulltime student paraveterinaire diergeneeskunde. Dit is een duur woord voor dierenartsassistente. Daarnaast ben ik werkzaam bij de Epplejeck.” Anouk kocht de vierjarige haflingerruin Wander als veulentje. “Wander is een mix van een oud en modern type haflinger. Ik rij voornamelijk dressuurmatig met hem, maar vanaf dit jaar zijn we ook begonnen met springen onder het zadel. Daarnaast wil ik hem ook kennis laten maken met het crossen. Naast het rijden zijn wij ook erg druk bezig met vrijheidsdressuur. Ondertussen kan Wander de volgende dingen op commando: jambette, spagaat, het compliment, flemen, wijken voor druk en steigeren.”

Zelf zadelmak maken

Anouk heeft Wander zelf zadelmak gemaakt, maar ze vertelt dat dit eigenlijk niet haar plan was. “Toen Wander 2,5 jaar oud was ben ik veel onderzoek gaan doen naar stallen die Wander zadelmak konden maken. Ik heb met verschillende stallen contact gehad en ik had zelfs met één stal een afspraak gemaakt om kennis te maken. Wander is mijn eerste eigen paard dus ik wilde bij het zadelmak maken erg betrokken zijn, maar veel stallen hielden dit af. Ik mocht Wander wel naar de stal toe brengen, maar ik mocht één keer in de twee weken langs komen om zijn vorderingen te zien. Dit stootte mij erg tegen de borst, omdat ik alles tot nu toe zelf had aangeleerd. Het vertrouwen wederzijds was zo groot dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om hem naar een vreemde te sturen zonder dat ik er zelfs dagelijks bij zou zijn. Ik heb toen besloten om het zelf te gaan doen. Ik heb op een stal gewerkt waar paarden zadelmak maken één van de diensten was die geleverd werd en ik heb hier dus zelf veel ervaring op kunnen doen. Mijn mindset was: als het vertrouwen er is, dan komt het wel goed! Daarbij had ik Wander vanaf de grond erg goed voorbereid, dus het was eigenlijk alleen een kwestie van erop gaan zitten. Zogezegd, zo gedaan. In de maand dat hij drie jaar werd ben ik hiermee begonnen. Ik had hulp van een stalgenootje omdat een basis vanaf de grond altijd erg gewenst is tijdens het zadelmak maken.”

Het juiste moment

Anouk vertelt dat het lastig is om te bepalen wanneer een paard klaar is om zadelmak gemaakt te worden. “Dit is vaak een discussiepunt in de paardenwereld. Ik heb heel erg gekeken naar Wanders fysieke toestand. Wander was op driejarige leeftijd al zo ‘volgroeid’ dat hij, in mijn ogen, sterk genoeg was om te beginnen met het zadelmak maken. Hij werd vaak ouder geschat door bijvoorbeeld de dierenarts, therapeuten en zelfs de zadelmaker schatte hem als vijfjarige in. Mentaal merkte ik aan hem dat hij uitdaging nodig had. Wander is namelijk geen paard waar je een hele tijd niks mee kan doen, want dan gaat hij zich vervelen en zichzelf bezig houden door bijvoorbeeld dingen te slopen.”

Het proces

“Het zadelmak maken was echt heel gemakkelijk. Wander vond alles leuk en deed heel erg goed zijn best. In totaal hebben we zo’n vier weken over het zadelmak maken gedaan. We waren dan maximaal twee keer in de week hiermee bezig. De rest van de dagen had Wander vrij of gingen we buiten wandelen. Het is belangrijk om een paard ook de tijd te geven om over alles na te denken en het te kunnen verwerken. De ‘basis’ hebben we Wander aangeleerd in de longeerbak. Dit was een veilige omgeving, waar hij niet compleet aan de kletter kon gaan. Daarna zijn we naar de springwei gegaan om hem aan te leren dat een andere omgeving niet eng is. Hier reden we al snel los en toen zijn we begonnen met het aanleren van het sturen. Groot sturen was hierin echt de key. Toen Wander dat begreep zijn we naar de ‘nieuwe’ dressuurbak gegaan. Die bak heeft een hele fijne bodem, maar dit was wel helemaal nieuw voor Wander. Daar begonnen we daarom aan de longeerlijn. Dit was voornamelijk voor mezelf, als een soort geruststelling. Wander deed dit allemaal heel braaf.”

Ongeluk

Tijdens dit proces ging niet alles goed, vertelt Anouk. “Na een week of twee in die bak te hebben geoefend aan de longeerlijn, besloot ik om los te gaan rijden. Achteraf gezien was dat een grote fout van mij. Het was die dag erg aan het waaien en de paarden waren daardoor erg onrustig. Toen ik opstapte had ik mijn teugels lang, mijn voeten uit de beugels en hing ik wat naar voren om Wander te belonen. Op dat moment liep er een schaap langs de bak, waar Wander enorm van schrok. Al zijn opgebouwde spanning kwam eruit en daardoor schoot hij weg. Ik was hier niet op voorbereid en viel er dus af. Ik kwam erg vervelend terecht op mijn rechterheup en -bekken. Wander kwam wel gelijk weer terug. Na een tijdje op de grond te hebben gezeten ben ik samen met Wander naar het opstapkrukje gestrompeld, met de mindset om er weer op te gaan. Dit was een goed idee met een minder goede uitvoering. Ik kon mijn rechterbeen niet meer optillen, laat staan over zijn rug heen krijgen. Toen heb ik besloten om niet verder te gaan. Ik heb hem beloond, afgezadeld en vervolgens weer naar de wei gebracht. Daarna heb ik alles opgeruimd en ben naar huis gegaan. De rest van de middag heb ik doorgebracht in het ziekenhuis. Het resultaat van mijn val was dat ik een scheur in mijn bekken had opgelopen. De arts raadde mij aan om het een paar weken te laten rusten en dan langzaam alles weer op te bouwen. Dit zullen de meeste paardenmensen wel herkennen: een paar dagen later zat ik weer op Wander. Ik stond stijf van de pijnstilling, maar ik moest er weer op. Dit was het enige probleem tijdens het zadelmak maken, voor de rest ging het altijd erg goed.”

Voor- en nadelen

Je eigen paard zelf zadelmak maken is een groot voordeel, vindt Anouk. “Voor mij is het een groot voordeel dat je je paard gelijk naar je eigen hand kan zetten. Je leert samen een team te worden en krijgt daarnaast ook een onbegrijpelijke vertrouwensband met je paard. Je kent elkaar gewoon door en door! Ik ervaar eigenlijk geen nadelen aan het zelf zadelmak maken. Wander heeft een paar keer een vreemde ruiter op zijn rug gehad en was hiermee altijd heel braaf. Soms zelfs braver als dat hij bij mij is!”

Toekomstplannen

“In 2021 wil ik langzaam een start maken met dressuurmatige wedstrijden rijden. Wander heeft echt aanleg voor de sport en hier wil ik zeker gebruik van maken. Ook zijn we begonnen met springlessen om een goede springbasis aan te leggen. Uiteindelijk wil ik namelijk ook gaan crossen met hem. Wanders voorkeur ligt namelijk minder bij de dressuur, maar meer bij het springen. Bij mij is de voorkeur andersom, dus ik wil hier een fijne middenweg in vinden. Dan kunnen we allebei veel plezier beleven. Ik zou ook graag een keer op vakantie met hem gaan naar de zee, maar het allerbelangrijkste voor mij is dat we samen plezier hebben!”

Tekst: Lydia Hagen voor Manegeruiter

Foto’s: Anouk van de Laar (privébezit)