Denise den Hartog: “Het pestgedrag op stal versterkte mijn angststoornis”

Denise den Hartog (17) is al zo’n 3 jaar in bezit van de Tinker Tess. Inmiddels heeft deze combinatie samen al heel veel meegemaakt, waaronder meerdere verhuizingen en het overwinnen van een angststoornis. “Ik kreeg paniekaanvallen, ging iedereen ontlopen en wilde echt niet meer naar stal.”

Denise en Tess

Denise kreeg Tess voor haar 14de verjaardag. “Ik hield van rustige en een beetje slome paarden. Toen ik Tess destijds ging uitproberen was ze heel braaf, dus ik dacht gelijk dat zij wel wat voor mij zou zijn. Maar ik kwam er later achter dat Tess juist heel druk is, totaal niet wat ik had verwacht. Als ze moeilijk deed was ik ook wel eens bang dat het niet zou werken tussen ons. Maar nu ik haar een tijdje heb ben ik heel blij met mijn keuze. Ze is ook best eenkennig, maar wel echt een goedzak. Ik ben vorig jaar begonnen met het rijden van dressuurwedstrijden, dat wil ik dit jaar doorzetten. Ook doe ik graag vrijheidsdressuur en grondwerk en wil ik eens een cross gaan proberen.”

Angststoornis

Denise heeft altijd al last gehad van een angststoornis. Ze vertelt: “Ik had er niet dagelijks last van, maar het was er wel altijd. Toen ik Tess kreeg ging alles ook wel oke. Maar op een gegeven moment kreeg ik problemen met mensen op stal en ging het slecht met Tess. Toen kreeg ik meer last van mijn angststoornis. Ik kreeg het dan heel warm en kon niet meer helder nadenken. Dit was geen goede combinatie en Tess heeft dit ook een beetje van mij overgenomen. Als ze te veel stress heeft sluit ze zich ook af. Ik maakte mezelf tijdens het rijden dan ook een beetje gek, want iedere keer dat ik op Tess zat ging ze er vandoor. Ik durfde toen echt niet meer te galopperen bijvoorbeeld. Uiteindelijk ben ik er wel elke keer weer opgegaan en ben ik zo stap voor stap vooruit gekomen. Af en toe gingen we ook weer een stapje achteruit, maar de aanhouder wint. Ik heb nu bijna geen last meer van mijn angststoornis.”

Tips

Denise heeft een aantal tips voor mensen die dit probleem herkennen, want zij is zeker niet de enige met een angststoornis. “Zorg dat je de juiste mensen om je heen hebt, dat is heel belangrijk. Sommige mensen begrijpen het probleem namelijk niet en snappen niet hoe jij je voelt. Daarnaast moet je het gewoon blijven proberen en in jezelf geloven!”

Verhuizingen

Denise zit inmiddels op haar vierde stal met Tess. Ze vertelt over de vele verhuizingen. “De eerste stal waar ik kwam met Tess was in het begin heel leuk. Achter je rug om werd er wel eens een opmerking gemaakt, maar daar kan ik best mee leven. Maar Tess stond toen niet in een goede stal en daar heb ik toen ruzie over gehad. Ik werd toen zelfs door volwassenen opgewacht. Ik voelde me toen niet meer fijn op die stal, want opeens waren heel veel mensen tegen mij.” Denise besloot om naar een andere stal te verhuizen. “Ook daar ging het al snel weer mis. Er waren een paar volwassenen die steeds zeiden dat ik niet goed voor Tess zorgde. Mensen gingen toen achter mijn rug om Tess bijvoeren. Ik was toen 14 en kreeg allemaal volwassenen over mij heen, die vonden dat ik niks kon en die over mij roddelden. Dat kan natuurlijk echt niet. Het pestgedrag op stal versterkte mijn angststoornis: ik kreeg paniekaanvallen, ging iedereen ontlopen en wilde echt niet meer naar stal.”

Motivatie

Denise koos er voor om weer te verhuizen. “Toen kwam ik gelukkig wél op een leuke stal. In het begin werd er door meiden van mijn leeftijd wel gezegd dat ik niet kon rijden, maar daar kon ik wel mee omgaan omdat het meiden van mijn eigen leeftijd waren.” Denise is daarna nog een keer verhuisd. Niet omdat ze de stal niet leuk vond, maar omdat ze graag wilde dat Tess meer buitenkwam. Nu zit ze op een superleuke stal. “Eindstand is dat ik hier ontzettend veel van heb geleerd. Het is mijn motivatie geworden om beter te worden en door te gaan.”

Herkenbaar

Denise deelde dit verhaal ook op Instagram en schrok toen best van de reacties. “Heel veel mensen hadden hier ook last van, dat had ik niet verwacht. Je bent liever de enige die dit meemaakt, dan dat iedereen er last van heeft. Het was voor mij wel een opluchting om dit te delen en te horen dat het niet aan mij ligt. Ik kreeg ook wel wat boze reacties van oude stalgenoten. Maar ja, als zij zich aangesproken voelen dan zegt dat al genoeg.” Pestgedrag is volgens Denise ook een serieus probleem in de paardensport. “Ik zie overal, ook op wedstrijden, dat veel mensen elkaar niets gunnen. Dat vind ik enorm jammer. Je moet een bepaald soort paard hebben of een bepaald soort kleding dragen, anders hoor je er niet bij.” Gelukkig gaat het inmiddels erg goed met Denise en Tess. “Ik wil proberen om met Tess de M te halen in de dressuur. Het lijkt me ook leuk om eens een springwedstrijd of cross te rijden. Daarnaast vind ik working equitation ook supergaaf. Maar genieten en plezier hebben blijft het belangrijkste!”

Tekst: Lydia Hagen voor Manegeruiter

Foto’s: Denise den Hartog (privébezit)