Dinja van Liere: van manegemeisje tot voorbeeld

Dinja van Liere (1990) kreeg als jong meisje van haar opa een tienrittenkaart voor de manege in Wolphaersdijk. Daarna was ze verkocht. Inmiddels is ze de ‘rising star’ van de Nederlandse dressuur, na een zeer sterk gereden EK in Hagen met de merrie Haute Couture en haar overwinning in de Grand Prix en tweede plaats in de kür op muziek tijdens het prestigieuze CHIO Aken 2021.

In de paarden

Maar ooit als klein meisje begon Dinja van Liere dus op de manege. Met een tienrittenkaart. Haar opa was toen al haar grootste fan en zou dat jarenlang blijven. Dinja reed meerdere pony’s en paarden naar de klasse Z2-dressuur. Ze deed het VWO en werkte vervolgens korte tijd als secretaresse. Dat baantje ruilde ze graag in, toen ze de kans kreeg om bij Stal Hexagon in Schore te komen werken. “Nadat ik voor het VWO geslaagd was, wist ik niet precies wat ik moest gaan studeren. Eigenlijk hoopte ik dat ik wel ergens met paarden aan de slag kon gaan. Dit was dus mijn kans om dat te doen”, vertelde ze indertijd aan Hoefslag Magazine. In die tijd behaalde Dinja ook haar ORUN-diploma. Na in het verre verleden ook gesprongen te hebben bij de pony’s koos de gedreven Dinja toen definitief voor de dressuur.

Capri Sonne Jr.

De successen bleven vervolgens niet uit. In 2012 werd Dinja KNHS-indoorKampioen in de klasse M2 met Hexagons Bon Ami. In dat zelfde jaar wonnen zij Zilver op de Hippiade in het Z2. Met de zwarte KWPN, AES en Oldenburger goedgekeurde Duval’s Capri Sonne Jr. (Rhodium x San Remo) nam Dinja in 2012 deel aan het Wereldkampioenschap voor Jonge Dressuurpaarden in het Duitse Verden. Zij legde daar beslag op een bronzen medaille bij de vijfjarige dressuurpaarden en was daarmee de grote verrassing van dat evenement. Met die overwinning had ze haar visitekaartje afgegeven voor het rijden van jonge paarden.

Dinja met Duval’s Capri Sonne Jr. tijdens het FEI World Breeding Dressage Championships for Young Horses 2012 

Ultiem

Over haar tijd met Capri Sonne Jr. en het behalen van de bronzen medaille op het WK jonge paarden vertelde ze aan Hoefslag Magazine: “Eigenaar Jan Cees van der Endt had hem er mede met het oog op de Pavo Cup gestald. Ik kreeg hem toegewezen en zo’n knappe zwarte hengst was voor mij het ultieme. Verder had ik er nog niet veel verstand van. Leunus was in het begin niet zo weg van hem en de anderen ook niet. Ik dacht: ‘Wat kan mij het schelen. Weet je wel hoe stoer hij is!’ Dat spectaculaire is later gekomen. Op een gegeven moment was het alsof ik een knopje bij hem had gevonden. Hij was dat ponydrafje opeens kwijt en gooide het voorbeen eruit. Het leek wel alsof hij doorhad wat ik precies van hem wilde. Hij ging flapperen met zijn benen en sindsdien liep hij zo.”

Eerste internationale concours

Terugkijkend ziet  Dinja van Liere  haar medaille met Capri Sonne op het WK in Verden nog als haar mooiste resultaat. “Ik ging out of the blue naar het WK. Ik vond het al gaaf dat ik mee mocht rijden. Mijn eerste internationale concours! Toen ik in de eerste ronde mijn punten hoorde, moest ik zelfs huilen. Thuis hadden ze meegekeken op de computer. Mijn jongste broer Joeri, die nog nooit naar een wedstrijd was komen kijken, zei: ‘Mam, daar moeten we naar toe. We moeten naar die finale!’ En toen liep Capri ook nog in één keer naar een medaille. Die wedstrijd vergeet ik nooit meer.”

Stal Hexagon

Maar Dinja had veel meer ambitie dan alleen het succesvol rijden van jonge paarden. Ze leerde bij Stal Hexagon niet alleen hoe ze Grand Prix moest rijden, ze reed bijvoorbeeld enkele mooie wedstrijden in de U25 met Hexagon’s Roumanda, maar wat ze vooral bij Hexagon ook leerde is hoe je een paar op leidt naar de Grand Prix. Naast Hexagon’s Roumanda, reed ze in die tijd ook Hexagon’s Variety naar het hoogste niveau. Daarbij maakte ze met de eerder genoemde Capri Sonne furore in alle klassen tot aan de lichte tour. Zo vestigde ze haar naam.

Dinja van Liere wint met Haute Couture de PAVO Cup – KWPN Kampioenschappen 2017

Durf en flair

Hoefslag vroeg in de tijd dat ze bij Hexagon werkte, aan Leunus van Lieren hoe hij Dinja als amazone zag. En zijn reactie liet geen twijfel over de mogelijkheden voor haar als dressuuramazone. “Dinja kwam bij Thamar lessen om de wissels te leren met een moeilijk paard. Haar drive en inzet vielen meteen op. Ze werkt nu 2,5 jaar bij ons en is van Z2- naar Grand Prix-niveau doorgegroeid. Dinja is slim en past zich makkelijk aan haar paarden aan. Dankzij haar postuur past ze mooi op bijna elk paard. Ze heeft de durf en de flair om zich te presenteren. Dat maakt haar heel geschikt voor de jonge paardenwedstrijden. En ze kan goed onder druk presteren.”

Voor zichzelf

Niet lang na de verkoop van Capri Sonne, besloot Dinja dat het tijd was om voor zichzelf te beginnen. In eerste instantie vestigde ze zich op Selevia Hoeve in Werkendam, waar indertijd ook Dominique Filion en Laurens van Lieren hun stal hadden gevestigd. Hengstenhouder Joop van Uytert staat bekend om zijn oog voor talent, zowel bij ruiters als bij paarden. Hij zette zijn hengst For Gribaldi bij Dinja in training, terwijl ze nog bij Stal Hexagon werkte. Toen Dinja vervolgens voor zichzelf begon, kreeg ze verschillende jonge paarden van Joop van Uytert te rijden om op te leiden. Hieronder Total US, die later verkocht werd aan GLOCK Horses en het met Edward Gal het best presterende paard van Nederland was in Tokio.

Hermes en Haute Couture

Maar ook de hengst Hermes en de merrie Haute Couture kwamen onder de hoede van Dinja. Hermes (Easy Game x Flemmingh), een goedgekeurde KWPN-hengst, was in eigendom van Van Uytert, en voor de merrie Haute Couture (Connaisseur x Krack C) staan Van Uytert samen met Albert Drost te boek als fokker en eigenaar. Met beide paarden was ze succesvol in de jonge paarden competities, en beide paarden reed ze op het WK Jonge paarden, waarmee ze met Hermes als zesjarige een bronzen medaille behaalde.

Dinja van Liere met Independent Little Me

Internationale doorbraak

2021 werd het jaar van de internationale doorbraak van Dinja van Liere. Maar ook een jaar met hoogte- en dieptepunten. In februari van 2021 debuteerde ze in de Grand Prix, tijdens de Kader & Uitzendingswedstrijd in Tolbert, ze won daar direct de tweede proef. Twee weken later in De Meern reed ze met Hermès haar allereerste Grand Prix Special, die ze ook wist te winnen.

Eigen koers

Maar in plaats van het door de bondscoach uitgestippelde pad aan selectiewedstrijden voor OS in Tokio te rijden, besloot de amazone -in overleg met de bondscoach- haar eigen route uit te stippelen. Ze waagde zich tussen de allerbeste combinaties van de wereld in Hagen en München … En wist haar mannetje te staan. “Ik wil bij de top horen, dan moet ik ook tegen de top rijden”,zei ze hier over tegen dehoefslag.nl.  De resultaten op deze internationale wedstrijden zorgden ervoor dat Dinja van Liere een serieuze kandidaat was voor Tokio. En dat zag je terug, toen ze in Nederland tijdens het NK dressuur en het CHIO Rotterdam, ook bovenaan meedeed in de uitslagen.

Dinja van Liere traint Haute Couture tijdens de Olympic Games Tokyo 2021

Vergissing FEI

Tijdens het CHIO Rotterdam trokken zich donkere wolken boven de ambitie om naar Tokio te gaan. Hermès is bij vergissing door de internationale paardensportbond FEI geregistreerd als Duits paard. Volgens de KNHS heeft de FEI de fout gemaakt bij het digitaliseren van het bestand van paarden. Op de Olympische Spelen moeten ruiter en paard dezelfde nationaliteit hebben. De KNHS en Van Uytert tekenden bezwaar aan bij de FEI, maar de bond kon de fout niet herstellen. De FEI vindt dat de Nederlandse bond, Van Uytert en Van Liere zelf hadden moeten controleren hoe Hermès in de database geregistreerd staat. In een uiterste poging om Hermes en Van Liere op de Spelen te krijgen, stapten de KNHS en Van Uytert naar het sporttribunaal CAS, maar die stelde de FEI in het gelijk. En daarmee waren de mogelijkheden om Dinja en Hermes op de OS te krijgen uitgeput.

Tokio

Marlies van Baalen had nu de beste kaarten voor de derde plaats in het team. Hans Peter Minderhoud (Dreamboy) en Edward Gal (Total US) waren de andere twee teamleden. Uiteindelijk mochten Dinja en Haute Couture mee als reservecombinatie naar Tokio. In Tokio wist het dressuurteam geen medaille te behalen. Ook individueel reden de Nederlandse dressuurruiters zich niet in de medailles. Dinja hoefde niet in actie te komen, de drie teamleden en hun paarden, waren fit to compete.

EK Hagen

Terug in Nederland was er nog een kans op een teamwedstrijd. Het EK zou worden gehouden in Hagen. Toen Edward Gal zich met Total US en zijn ‘tweede’ paard Toto JR terugtrok, was de teamplaats voor Dinja een uitgemaakte zaak. Ook omdat het team voor het EK uit vier ruiters bestond. Het was opvallend dat Dinja ‘reservepaard’ Haute Couture meenam als teampaard, en niet Hermes. Maar uiteindelijk bleek dat een uitstekende keuze. De combinatie steeg tijdens dit EK boven zich uit, en was uiteindelijk de beste Nederlandse combinatie in de kür op muziek met bijna 80%. De positieve uitstraling van de combinatie zorgt er mede voor dat de stemming in het oranje kamp optimistisch is. Ook als wordt er geen medaille gehaald, niet met het team, en ook niet individueel.

EK Hagen 2021: Dinja van Liere & de merrie Haute Couture

Aken

“Hoe gaat het nu met Hermes?”, werd gevraagd tijdens het EK. “Die gaat mee naar Aken”, vertelde Dinja. “En hij verkeert in topvorm”. Dinja had geen woord te veel gezegd. Amper een week na het EK met Haute Couture, veroverde Dinja alle dressuurharten in Nederland en daarbuiten door met Hermes de Grand Prix te winnen in Aken! Wat een euforie bij iedereen die van dressuur houdt. Na Aken gonsde het van de geruchten. Zou Hermes voor Dinja, en daarmee voor de Nederlandse dressuursport behouden kunnen blijven? Met de mega-verkoop van Totilas nog vers in het geheugen, is dat nu eenmaal iets waar we hier in Nederland direct ook aan moeten denken.

Nieuw boegbeeld

Dinja van Liere beleeft haar doorbraak in een tijd, dat de Nederlandse dressuursport heel hard behoefte heeft aan een nieuw boegbeeld. Een boegbeeld dat het vriendelijke en ongedwongen rijden met een vanzelfsprekendheid en blijheid van zowel paard en ruiter uitstraalt. Een voorbeeld waar jonge ruiters naar kunnen kijken en van kunnen leren en waar iedere dressuurliefhebber graag naar kijkt en van geniet.

Druk

Dat Dinja de kar van de Nederlandse ‘next generation’ topruiters mag trekken, is natuurlijk heel mooi, maar het legt ook een druk op haar ranke schouders. In de loop der tijd heeft de amazone wel bewezen goed met druk om te kunnen gaan en de focus op haar paarden te houden. Ze heeft ambities en doelen duidelijk voor ogen en als het er op aan komt, weet ze vaak juist beter te presteren. Hierover zei ze zelf: “Ik ben juist beter als het ergens om gaat. Ik verstar niet en sla niet dicht. Ik ken ook nagenoeg geen zenuwen. Ik moet zeggen dat ik in Rieky Young ook een topcoach heb. Die zegt ook dat ik me gewoon moet focussen op mijn paard.”

Bron: Hoefslag

Foto’s: Hippofoto.be / Digishots / Remco Veurink