Eva Schoon: “Afscheid nemen van Buddy vond ik heel moeilijk”

Eva Schoon (18) is een fanatieke wedstrijdruiter. Tot voor kort reed Eva bij de pony’s, maar nu ze 18 is maakt ze de overstap naar de paarden. Dit betekent dat ze afscheid moest nemen van haar pony Buddy. “We hebben een supermooie tijd gehad samen en daar kijk ik alleen maar met een lach op terug.”

Kan je jezelf even voorstellen?

“Ik ben Eva, 18 jaar en al 12 jaar gek op paarden. Ik ben vorig jaar geslaagd en op dit moment zit ik in een tussenjaar. Ik heb dus heel veel tijd om lekker te trainen met mijn paarden en ze klaar te maken voor de wedstrijden, want ik ben een fanatieke wedstrijdruiter. Ik doe vooral springwedstrijden, maar ik vind eventing ook heel gaaf om te doen. Af en toe een dressuurwedstrijd hoort er ook bij, maar ik hou meer van de uitdaging van het springen en crossen. Mijn pony en paard trouwens ook, haha.”

En kan je je 2 huidige paarden ook voorstellen?

“Ik heb op dit moment Doutzen, een appaloosa C-pony van 9 jaar oud. In januari zag ik haar te koop staan op Facebook en was meteen verliefd op haar stippen. Een paar dagen later stond ze al op stal. Het was helemaal niet het plan om een C-pony erbij te kopen, maar ik ben heel blij met haar. Ze had nog geen wedstrijden gelopen, dus ik ben haar nu verder aan het opleiden tot een echte sportpony, wat ze super goed oppakt. Het is het plan om haar deze zomer wel weer te verkopen, omdat ik helaas geen wedstrijden meer bij de pony’s mag rijden. Ook rijd ik een heel groot paard, hij heet Qerion van het Keizershof en is 5 jaar oud. We noemen hem op stal Guus. Vorig jaar kochten we hem toen hij nog niet zadelmak was, met het plan hem zelf zadelmak te maken en op te gaan leiden. Het is echt een super leuk paard met een goede afstamming, dus we hebben veel verwachtingen van hem. In de omgang is het ook echt een super lief paard, ik ben heel gek op hem.”

Hoe is jouw passie voor paarden ontstaan?

“Mijn familie heeft helemaal niets met paarden. Toen ik 6 jaar oud was heb ik op de manege mijn eerste les gereden en ben sindsdien helemaal paardengek. Ik heb eerst een hele tijd op de manege gereden, tot ik de kans kreeg om wedstrijden te gaan rijden met een B-pony. Dat was natuurlijk een hele gave kans voor mij. Vanuit daar ben ik met verschillende pony’s verder gegaan. Omdat mijn ouders helemaal niets met paarden hebben, heb ik het vooral zelf moeten doen. Ze hebben mij wel altijd gesteund en geholpen met bijvoorbeeld het brengen naar lessen en wedstrijden. Gelukkig ben ik altijd heel erg goed geholpen door de staleigenaresse en de andere meiden op stal. Wij doen altijd alles samen. We knotten de pony’s voor elkaar, helpen elkaar op wedstrijden, rijden altijd samen en we hebben nu zelfs de C-pony samen gekocht. Eigenlijk is dat dus mijn paardenfamilie.”

Wat doe je allemaal met je paarden?

“Ik ga normaal gesproken bijna ieder weekend op wedstrijd, vooral springwedstrijden. Af en toe doe ik ook een dressuurwedstrijd. Natuurlijk komt er ook veel trainen bij en lessen we 2 keer per week op de club. Nu kan dat niet door corona dus nu trainen we vooral thuis. Ik hou ook heel erg van leuke dingen doen: we gaan ook vaak naar het bos, op buitenrit of zonder zadel rijden. Ik vind het ook heel belangrijk om lol te hebben met de paarden.”

Wat zijn je plannen voor 2021?

“In 2021 wil ik met Guus vooral lekker wedstrijden gaan rijden en hem verder opleiden tot allround paard. Ik wil dus zowel springen, dressuur als eventing gaan doen, want ik denk dat hij voor alle drie heel geschikt is. Ik hoop dat ik Doutzen wat meer ervaring kan geven door haar mee te nemen naar oefenparcoursen en oefencrossen. Dan hoop ik dat we eind van de zomer een leuk huisje voor haar kunnen vinden, zodat ze de echte wedstrijden kan gaan rijden met een ander klein ruitertje.”

Je hebt onlangs een pony verkocht. Kan je wat meer vertellen over die pony en waarom die verkocht is?

“Een maand geleden hebben we Buddy verkocht. Dat was een hele talentvolle D-pony van 7 jaar oud. Ik ben hem in augustus 2019 gaan rijden en al snel werden we een heel goed team. Ondanks dat we in 2020 weinig wedstrijden hebben kunnen rijden, zijn we van het B naar het Z- springen en M1 dressuur gegaan. Daar ben ik heel trots op. Buddy was echt mijn beste vriend en met hem kon ik lezen en schrijven. Helaas werd ik vorig jaar 18 en mocht ik dit jaar dus niet meer bij de pony’s rijden. Buddy was een hele goede pony die echt genoot van springen en wedstrijden rijden, het was zonde om hem te houden omdat we wisten dat hij nog veel meer zou kunnen bereiken. Vanwege mijn leeftijd kon dat niet meer met mij en daarom is hij verkocht. Het was heel moeilijk, maar ik ben heel blij voor hem. Hij kan weer met een nieuwe amazone doorgroeien tot het hoogste niveau waar hij zo van genoot.”

Hoe heb je afscheid genomen van Buddy?

“Ik wist al een tijdje dat het eraan zat te komen dus ik had me er al enigszins op voorbereid. Toen duidelijk was dat hij echt verkocht was en we zijn nieuwe baasjes gevonden hadden, hadden we nog ongeveer een week samen. In die week hebben we nog mooie herinneringen gemaakt, we zijn nog naar de hei geweest, hebben nog een keer gesprongen en vooral heel veel geknuffeld. Er waren niet veel dingen die ik nog perse wilde doen met hem omdat we al zoveel leuke dingen samen hadden gedaan en mijn doel om ooit in het Z-springen te komen was behaald. Ik heb dus vooral nog heel erg van hem genoten gewoon zoals ik hem kende, door lekker veel te knuffelen en heel veel foto’s te maken.”

Hoe ga je er nu mee om, dat je een pony moet missen?

“Ik vond het heel moeilijk om afscheid te nemen van Buddy, maar toen we hem hadden weggebracht en ik zag hoe blij zijn nieuwe baasje was, kon ik het vrij snel afsluiten. Ik heb gelukkig nog twee andere toppers waar ik mee verder kan en dat maakt het toch iets makkelijker. Ik mis vooral Buddy’s  lieve karakter en dat ik alles met hem kon. We waren helemaal op elkaar ingespeeld en ik wist altijd precies hoe hij reageerde. Nu probeer ik vooral vooruit te kijken naar de tijd met Doutzen en Guus en datzelfde met hen te bereiken. Zij zijn ook zo ontzettend leuk en maken het gemis van Buddy makkelijker. Ik mis hem, maar het is ook goed zo. We hebben een super mooie tijd gehad samen en daar kijk ik alleen maar met een lach op terug.”

Heb je nog tips voor andere ruiters die een paard/pony moeten missen?

“Afscheid nemen van je paard/pony is nooit leuk en het is ook helemaal niet erg om er verdrietig om te zijn. Het is vooral belangrijk om te kijken naar alle mooie momenten die je samen hebt gehad en niet te veel te kijken naar wat je niet meer hebt. Zorg dat je alles dat je met je paard wil doen doet als het nog kan, want je weet nooit hoe snel het afscheid komt. Heb realistische doelen, doe je best om te bereiken waar je wilt komen, alleen dan kan je terugkijken met een trots en voldaan gevoel. En als je je paard/pony verkoopt, is er altijd weer iemand anders die heel blij is met hem of haar. Maak mooie herinneringen zodat je daaraan kan terugdenken en kan denken; dat hebben we toch maar mooi gedaan!”

Tekst: Lydia Hagen voor Manegeruiter

Foto’s: Eva Schoon (privébezit) / Torsius Fotografie