8 (soms vervelende) vragen die mensen aan ruiters stellen

Je bent op een feestje in gesprek met een onbekende. Het gesprek gaat over het feit dat jij paardrijdt. Je vertelt hier natuurlijk enthousiast over en de onbekende voelt zich gedwongen om wat beleefde vragen te stellen. Dat gaat meestal ongeveer als volgt:

“Ken jij *vul de naam in van een andere paardeneigenaar die in ongeveer hetzelfde deel van het land woont als jij*?”

Wat je zegt: Nee, ik denk niet dat ik hem ken.

Wat je denkt: Ja, waarschijnlijk. Of in ieder geval, je kent iemand die ze kent. Zo gaat dat in de paardenwereld.

“Is dat niet verschrikkelijk gevaarlijk?”

Wat je zegt: Er is altijd een risico als er paarden bij betrokken zijn, maar er is genoeg dat je kunt doen om de kans op blessures te minimaliseren.

Wat je denkt: Niet echt, aangezien je paard meer tijd lijkt te besteden aan boxrust dan aan werk. Hoewel de ervaring om hem aan de hand te lopen na zes weken gedwongen rust waarschijnlijk riskanter is dan over een langlaufparcours te springen. Vrijwilligers voor een keer paarden vliegeren?!

“Ben je er ooit wel eens afgevallen?”

Wat je zegt: Ja, maar dat is niet erg.

Wat je denkt: Ja, vaker dan ik zou willen toegeven. Tijd om weer een cap te vervangen.

“Moet jij betalen voor stalling, voer en al dat soort dingen?”

Wat je zegt: ik heb geen eigen land, dus ja, hij staat op een stal in de buurt.

Wat je denkt: Nee, hij verdient zijn brood door op zaterdag kranten te bezorgen en ik stuur hem soms alleen naar de supermarkt om de wekelijkse boodschappen te doen.

“Rijd je elke dag?”

Wat je zegt: Ja, natuurlijk. Ik ben geen ‘mooiweerruiter’.

Wat je denkt: Nou, dat zou ik doen als hij maar lang genoeg gezond zou blijven (zie eerder genoemde opmerking over boxrust).

“Doe je aan dressuur?” *kijkt erg trots omdat ze het woord ‘dressuur’ hebben onthouden*

Wat je zegt: Nou, je weet wel, een beetje. We zijn dit jaar geplaatst voor de kampioenschappen.

Wat je denkt: Maar als pirouettes en de uitgestrekte draf in het weiland meetellen wanneer ik hem probeer te vangen om bereden te worden, dan ben ik Charlotte Dujardin en Valegro.

“Hoe zorg je voor een paard, werk je fulltime en heb je een sociaal leven? Ik heb nauwelijks tijd voor de sportschool na het werk!”

Wat je zegt: Je paard/levensbalans wordt uitgevoerd volgens een strak beheerd schema.

Wat denk je: sociaal leven – wat is dat? Wat betreft de sportschool – vergeet het maar! Je paard komt op de eerste plaats en je hoopt er het beste van met de rest.

“Heb je meegedaan aan Jumping Amsterdam/CHIO Rotterdam?”

Wat je zegt: Nog niet, maar misschien ooit.

Wat je denkt: Alleen in mijn dromen!

Bron: Horse & Hound

Foto: via Unsplash